Kawa Indonezja z regionu Sumatra została stworzona przez Head Roaster Piotra i Mateusza z palarni DERBA COFFEE w Bydgoszczy.

Z tej kawy jesteśmy bardzo dumni. To nasze kolejne kawowe arcydzieło.

Ziarna w naszej kawie to typ Gr.1 TP – uprawa ziaren odbywa się na plantacjach położonych na wysokości 1400 m n.p.m.

Jako kawa Specialty otrzymała 84/100 punktów SCAA i dodatkowo oznaczenie EP (European Preparation) co symbolizuje, że kawa była ręcznie selekcjonowana i gwarantuje certyfikowaną najwyższą jakość kawy.

Wyczuwalne nuty smakowe to karmel, czarna porzeczka, wiśnia, cydr, oraz słodkie body.

Organiczna kawa sumatrzańska

Wagiman i Yasmin, dwoje producentów z regionu Aceh Tengah na Sumatrze, wspólnie stawiają na rolnictwo ekologiczne. Ich gospodarstwa, położone na wysokości około 1450 m n.p.m., posiadają certyfikat Fairtrade i wykorzystują wyłącznie naturalne nawozy, takie jak łuski kawy i obornik krowi, aby wzbogacić uprawy kawy. Zapewnia to żyzność gleby i długowieczność.

Etniczni rolnicy Gayo uprawiają głównie odmiany Gayo 1 i Gayo 2. Chociaż ich pochodzenie nie jest dobrze udokumentowane, wielu uważa, że ​​Gayo 1 to odmiana odmiany Timor, podczas gdy Gayo 2 ma podobne cechy do Timor i Bourbon. Obie odmiany są powszechnie spotykane w górach tego popularnego regionu kawowego. Profil kawowy jest zazwyczaj lżejszy niż w przypadku kaw Mandheling z bardziej wschodnich regionów.

Produkcja kawy na Sumatrze ma długą historię,

sięgającą XVII wieku, kiedy to Holenderska Kompania Wschodnioindyjska sprowadziła sadzonki kawy do Indonezji. Sumatra jest ojczyzną bogatej tropikalnej flory, fauny i mikroklimatu. Farmy na Sumatrze zajmują zazwyczaj powierzchnię od 0,5 do 2,5 hektara, rozproszone po odległych regionach, połączone siecią zbieraczy, przetwórców, handlowców i eksporterów na rynek globalny.

Na czym polega obróbka kawy łuskanej na mokro (Giling Basah)?

Metoda łuskania kawy na mokro, lokalnie znana jako Giling Basah, jest preferowaną metodą w Indonezji ze względu na wilgotny klimat. Proces łuskania kawy na mokro stał się synonimem indonezyjskiej kawy i przyczynia się do jej unikalnego smaku.

W procesie mokrego łuskania, owoce kawowca są zazwyczaj odłuszczane na poziomie gospodarstwa za pomocą maszyn ręcznych. Następnie owoce są fermentowane przez noc, aby pomóc w rozpuszczeniu śluzu, który jest następnie spłukiwany. Następnie kawa jest szybko suszona do poziomu wilgotności 30-50%, a następnie suszona do poziomu 11-13% w trakcie transportu przez łańcuch dostaw do młyna eksportera.

Jakość kawy z Sumatry

Zielona kawa z Sumatry jest klasyfikowana na różne klasy w zależności od liczby defektów obecnych w próbce niepalonej kawy o wadze 300 gramów. Najwyższa klasa, Grade 1 TP, oznacza, że ​​kawa została zebrana trzykrotnie, co odnosi się do tego, ile razy ziarna były ręcznie sortowane i w każdej próbce znaleziono mniej niż pięć defektów. Podobnie, Grade 1 DP (podwójny zbiór) oznacza, że ​​w próbce znajdowało się mniej niż dziewięć defektów. W przypadku zielonej kawy Grade 1 z Indonezji bez oznaczenia TP lub DP, w każdej próbce znaleziono mniej niż 11 defektów. System klasyfikacji obejmuje klasy od 1 do 6.

Indonezyjskie niepalone ziarna kawy

Kluczowe indonezyjskie regiony uprawy zielonej kawy to Aceh, Północna Sumatra, Południowe Sulawesi, Zachodnia Jawa, Bali i Flores. Zielona kawa z Jawy jest wyjątkowo znana ze swojej roli w upowszechnianiu indonezyjskiej produkcji kawy na całym archipelagu. W przeciwieństwie do długiej historii kawy z regionów takich jak Sulawesi i Sumatra, zielona kawa z Bali, stosunkowo nowego regionu kawowego w Indonezji, produkuje głównie kawę w małych partiach i na ograniczoną skalę.

GEOGRAFIA: